Ebanghelyo Juan 6:1–15

Ebanghelyo (Juan 6:1–15) Lumampas si Jesus sa Lawa ng Galilea. Sinundan Siya ng malaking karamihan dahil nakita nila ang mga tanda na ginagawa Niya sa mga maysakit. Umakyat si Jesus sa bundok at naupo roon kasama ang Kanyang mga alagad. Malapit na ang Paskuwa ng mga Judio. Nang itaas ni Jesus ang Kanyang paningin at makita ang dumarating na maraming tao, sinabi Niya kay Felipe, “Saan tayo makakabili ng pagkain para sa kanila?” Sinabi Niya ito upang subukin siya, sapagkat alam na Niya ang Kanyang gagawin. Sumagot si Felipe, “Kahit dalawang daang denaryong halaga ng tinapay ay hindi sapat para mabigyan ng kaunti ang bawat isa.” Isa sa mga alagad, si Andres na kapatid ni Simon Pedro, ang nagsabi, “May isang batang lalaki rito na may limang tinapay na sebada at dalawang isda; ngunit ano ang magagawa nito para sa napakarami?” Sinabi ni Jesus, “Pag-upuin ninyo ang mga tao.” Maraming damo sa lugar na iyon, kaya umupo ang mga lalaki, mga limang libo ang bilang. Kinuha ni Jesus ang tinapay, nagpasalamat, at ipinamahagi ito sa mga nakaupo, gayundin ang isda, hanggang sa mabusog sila. Nang sila ay nabusog na, sinabi Niya sa Kanyang mga alagad, “Tipunin ninyo ang mga natira upang walang masayang.” Tinipon nila ang mga natira at napuno ang labindalawang kaing mula sa limang tinapay na sebada na lumabis pagkatapos nilang kumain. Nang makita ng mga tao ang tandang ginawa Niya, sinabi nila, “Tunay na ito ang Propeta na inaasahang darating sa mundo.” Alam ni Jesus na pupunta sila upang Siya’y dakpin at gawing hari, kaya Siya ay muling umakyat sa bundok na nag-iisa.